Hoe je hulp kunt vragen,
wanneer het je niet meer alleen lukt.

“Wie vraagt, wordt overgeslagen” heb ik vaak te horen gekregen toen ik opgroeide. Daarmee werd bedoeld dat je niet altijd om iets hoeft vragen, maar dat het je soms ook gegeven moet worden. In principe best een mooie gedachte. Maar, zoals wel vaker het geval is, is het bij mij uitgegroeid tot iets heel anders. Ik wil aan niemand iets vragen, omdat ik liever wacht tot zij hun hulp aanbieden. Ik probeer zelf wel eerst mijn problemen op te lossen en pas als het echt niet meer kan dan vraag ik wel iemand. Ik ben super sterk en heb nooit hulp nodig. Behalve dat dat laatste niet waar is. Ik heb soms hulp nodig. Meer dan ik toegeven wil. Dat hebben we allemaal.

Bedelaars met lef

Omdat mijn vrouw uit Frankrijk komt, gaan wij regelmatig op vakantie naar dit prachtig land. Vooral het zonnige zuidoosten van Frankrijk, la Provence, trekt mij. Eén van mijn favoriete plekjes in de Provence is Avignon, een middelgrote stad met een karakteristiek historisch centrum. Ik zou eindeloos kunnen ronddolen tussen de stenenmuren en de nauwe steegjes van deze geweldige plaats. Waar ik gelijk door gegrepen werd was de grote hoeveelheid thuis- en daklozen. Veel van hen zaten op de belangrijke toeristische locaties. Hand omhoog, hopend op de liefdadigheid van de toeristen. Sommige van hun vonden het echter niet genoeg om aan de kant te blijven zitten, zij maakten er werk van. Ze stapten op mensen af en vroegen hun direct om geld. Dit waren bedelaars met lef.

Er was één bedelaar die mij in het bijzonder is bijgebleven. Ik liep met mijn vrouw in een klein steegje, op weg naar onze volgende toeristische bestemming. Een man loopt de bakker uit. Stokbrood onder z’n arm, zoals ze dat in Frankrijk doen. We konden aan zijn uiterlijk zien dat hij ook één van de daklozen moest zijn. Hij zag ons zijn richting op lopen en stapte direct op ons af. “Hebben jullie wat geld voor mij?” vroeg hij. We wisten beiden niet zo goed wat we moesten doen. Het was moeilijk om het hele plaatje te verwerken. Voordat we het doorhadden zag deze man alweer een ander toeristisch stel en stapte daarop af. Ik wil geen debat beginnen of het nou wel of niet goed is om geld te geven aan bedelaars. Of het ze helpt, of dat het probleem alleen maar verergert. Het doet wat met je. Zo oog in oog met iemand die veel minder heeft dan dat jij hebt. Iemand die zich er niet voor schaamt om zich bloot te geven, omdat hij niets meer heeft.

Jezelf bloot geven 

De realiteit is dat de meesten van ons te trots zijn om iemand om hulp te vragen. We hebben het gevoel dat wij iets te bewijzen hebben. Jij wil je zwakte nooit laten zien, toch? En vaak gaat dat gewoon goed. Want jij kan heel veel zelf. Hier bij APS geloven wij juist in jouw kracht. Jij bent slim en vindingrijk. Maar wat als het een keer toch niet lukt? Wat nou als jij advies nodig hebt? Wat nou als je niet weet hoe je het beste kan omgaan met die vervelende situatie op je werk? Wat als jij en je partner de hele tijd ruzie hebben en je het echt zat bent? Wat als jij zo verdrietig bent, dat je niet meer weet of je daar nog wel overheen komt? Wat als jij de huur deze maand niet meer kan betalen?

Weet je wat mijn ervaring is? Er zijn zoveel mensen die jou dolgraag willen helpen. Jouw vrienden en familie staan natuurlijk voor je klaar. Ook mensen van wie je het misschien niet verwacht, zoals de buurman met wie je eigenlijk nooit praat, en zelfs de wildvreemde op straat, willen jou gewoon helpen. Bij APS willen we ook graag een community scheppen waar je met bekenden en wildvreemden gesprekken kunt aangaan over dit soort belangrijke onderwerpen. Maar hoe kunnen mensen weten dat jij hulp nodig hebt, als je het ze niet vraagt? Jij bent zo goed geworden in het verbergen dat er iets mis is, dat zelfs je partner het soms niet eens doorheeft. Hoe kun je de hulp krijgen die jij nodig hebt—en verdient!—als je niet je trots opzij durft te zetten en gewoon een keer toegeeft dat het je even niet meer lukt?

In het begint is het natuurlijk super eng om je zo bloot te geven. Wat zullen ze wel niet van je denken? Als je dat bij je dierbaren doet, weet je al wat ze van je denken. Ze houden van je, en natuurlijk willen ze graag wat voor je doen. Bij mensen die je wat minder goed kent, of waar je minder goede relatie mee hebt, kan dat echt even wennen zijn. Maar weet je wat de meesten van je zullen denken? Dat je mens bent.

Jij bent niet perfect 

Soms kan het zo zijn dat de hulp die jij nodig hebt, niet door de mensen in jouw kring geboden kan worden. Gelukkig wonen wij in een land waar er heel veel hulp beschikbaar is voor diegenen die dat durven te vragen. Als je zware relatieproblemen hebt, zijn er relatietherapeuten. Als je in de schulden zit, is er schuldhulpverlening. Als jij je al heel lang gewoon slecht voelt, mag je bij je huisarts aan de bel trekken. Ook bij ons kun je terecht met veel van je hulpvragen. Je kunt bij ons terecht met levensvragen, maar ook voor vragen omtrent je werk en bedrijf. Wij zijn er graag voor je! Heb je behoefte om een keer te praten? Klik hier. We helpen je graag verder.

Het eist veel lef om iemand om hulp te vragen. Maar we hebben allemaal wel eens hulp nodig. Jij bent sterk, maar je bent niet perfect. Dat maakt jou mens. Deze week wil ik je uitdagen om iemand om iets te vragen. Het hoeft niet iets groots te zijn. Je kunt een wild vreemde om de weg vragen. Wat nog veel mooier zou zijn als jij eindelijk aan jezelf durft toe te geven dat jij niet alles alleen kunt. Dat het best wel OK is om een keertje niet sterk te zijn. Ik hoop dat jij mag ervaren dat er heel veel mensen zijn met een groot hart. En dat je uiteindelijk mag getuigen van het tegenovergestelde van dat bekende spreekwoord: wie vraagt wordt níet overgeslagen!

Auteur: Tom Meijer
















48